على صدرايى خويى

340

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

شمار مى رود . در مقدمه آن آمده كه اوستا داراى پنج حصه است : 1 . يسنا : كه در آن سرودها و پرستش‌هاست و گاتها كه سرود ها و مناجات زردشت است ، جزء همين حصه است ؛ 2 . ويمپرد : كه در آن ادعيه و نمازها به معبودان است ؛ 3 . ونديداد : كه در آن احكام شريعت زردشت است ؛ 4 . يشتها : كه در آن ستايش و سپاس و پرستش خدا و فرشتگان است ؛ 5 . خورده اوستا : كه در آن ادعيه و نمازها است . نسخهء حاضر ترجمهء حصهء سوم اوستا ( ونديداد ) مى باشد و در بيست و دو باب برگزار شده است . در مقدمه دربارهء معنى ونديداد آمده كه آن محرف ( وىدو - داته ، با كسر واو و سكون ياء و كسر دال و فتح واو ) است . « وى » به معنى ضد ، « دِوَ » به معنى ديو ، « داته » به معنى داد يعنى قانون ، و معنى آن « قانون ضد ديو » مى باشد . و بسيارى از احكام ونديداد براى تاراندن ديوها از مومنان زردشتى است ، از اين جهت اين كتاب ونديداد به معنى « قانون ضد دو ديو » ناميده شده است . مترجم ابتدا هفت صفحه به عنوان مقدمه آورده و در آخر آن نامش را چنين آورده است : « سيد محمد على داعى الاسلام مؤلف فرهنگ نظام و استاد سابق كالج حيدر آباد دكن - حمايت نگر تخت مشيد » . در آخر كتاب نيز تقريظى در چند سطر از دكتر ويكاجى دين شاه در تاييد ترجمه آمده و در معرفى وى گفته شده كه وى اوستا و فارسى هر دو را مىداند و كتب و مقالات در زبان انگليسى و گجراتى منتشر نموده است . آغاز مقدمه : بسمله و له الحمد . مقدّمه : اوستا نام كتاب دينى زردشتيان است و در زبانى است كه جد فارسى امروز ماست . آغاز ترجمه : ونديداد حصه سوم اوستا و شريعت زردشت باب اول ، فقره ( 1 ) اهورامزدا ( يعنى خداى داناى مطلق ) به سپيتمان زردشت گفت اى سپيتمان زردشت وقتى كه جايى براى سكونت نبود . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده .